Het aantal zorginstellingen met een negatief resultaat is in 2009 wederom gedaald. In 2008 lag dit aandeel op 19%, in 2009 is dit nog maar 7%. Opmerkelijk hierbij is ook de verbetering van het resultaatniveau binnen de gehele zorgsector in vergelijking met vorig jaar. Dit resultaat wordt voornamelijk veroorzaakt door een verbetering in de arbeidsproductiviteit en daarmee de verbetering van de efficiënte inzet van mensen. Dit blijkt uit de Financiële Barometer Gezondheidszorg 2010 van Ernst & Young.

Ondanks een stijging van de gemiddelde personeelskosten per FTE is een afname zichtbaar van de personeelskosten als percentage van de totale opbrengsten. Dit resultaat is vooral binnen care-instellingen opvallend te noemen omdat de opbrengsten hier in tegenstelling tot de cure-instellingen binnen alle sectoren zijn gedaald ten opzichte van vorig jaar. Bert Hilverda van Ernst & Young: ‘De aandacht voor effectieve en efficiënte inzet van de medewerkers werpt duidelijk vruchten af. Dit is een opvallende ontwikkeling aangezien een groot deel van de bezuinigingen juist bij de care-instellingen hun beslag gaan krijgen, voornamelijk binnen de geestelijke gezondheidszorg.’

Ondanks een stijging in bijna alle zorgsectoren van het gemiddelde resultaatniveau is dit met een bandbreedte tussen 0,8% en 2,7% (als percentage van de opbrengsten) nog relatief laag. Met de bezuinigingen in het vooruitzicht is het evident dat instellingen de ingezette weg van verbetering van doelmatigheid en efficiëntie ook de komende jaren moeten blijven volgen. Alleen op deze manier kan het huidige resultaatniveau worden behouden. Dit is nodig om de gewenste verdere versterking van de vermogensposities te realiseren.

In 2009 is voor alle sectoren in zowel de cure- als de care-instellingen gemiddeld sprake van vermogensgroei. Dit wordt door de overwegend positieve resultaten veroorzaakt. Ondanks deze stijging liggen de vermogensniveaus vooral in de topklinische en algemene ziekenhuizen, maar ook in de geestelijke gezondheidzorg nog onder de veel gehanteerde minimumnorm van 15%. Ook de solvabiliteit laat voor alle sectoren een duidelijke verbetering zien. De solvabiliteit ligt gemiddeld nog steeds onder de door financiers veel gehanteerde norm van 20 tot 25%, maar voor de gehandicaptenzorg en de verpleging & verzorging en thuiszorg bevindt de solvabiliteit zich aan het eind van 2009 al wel binnen deze range. Met name de (topklinische) ziekenhuizen hebben nog lage solvabiliteitsratio’s, waardoor deze meer financierings- en renterisico lopen.

Voor alle sectoren (cure/care) in de gezondheidszorg geldt dat de komende jaren aanzienlijke investeringen op het gebied van huisvesting en ICT moeten worden gedaan. Daarnaast is nog steeds sprake van een hoog financieringsoverschot. Voor de sector als totaal bedraagt dit, nog steeds bijna € 1,7 miljard. Indien tot terugbetaling van vooral de overfinanciering in de ziekenhuissector moet worden overgegaan, heeft dit grote impact op de liquiditeitsbehoefte van de instellingen en neemt de vraag naar financiering toe waardoor ook de financieringskosten voor de sector oplopen.

Hilverda: ‘Met deze ontwikkelingen en de toenemende druk als gevolg van de aangekondigde bezuinigingen, is het zeker niet ondenkbaar dat zich de komende tijd een verslechtering van de financierbaarheid van zorginstellingen voordoet. Scherpe aandacht voor het treasury beheer en voortzetting van de ingezette verbeteringen op het gebied van doelmatigheid zijn van groot belang voor de noodzakelijke versterking van vermogen en solvabiliteit van zorginstellingen.’

[Ernst & Young]

Meer tijd voor contractonderhandeling en minder administratieve lasten

De Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) publiceert dit jaar de beleidsregels care twee weken eerder dan voorgaande jaren. Dit geeft zorgaanbieders meer tijd voor de contractonderhandelingen met het zorgkantoor. Het aantal beleidsregels is afgenomen: deze vereenvoudiging zorgt voor een verlichting van de administratieve lasten.

De beleidsregels voor 2011 zijn nu per 1 juli bekendgemaakt, zodat zorgaanbieders een maand de tijd hebben om contractafspraken voor te bereiden en in te dienen bij de zorgkantoren. Bovendien is het aantal beleidsregels de afgelopen jaren met meer dan de helft afgenomen: van 94 in 2008 naar 44 in 2011. Deze vereenvoudiging zorgt voor minder administratieve lasten voor zorgaanbieders.

De beleidsregels voor 2011 houden meer rekening met de verschillen in zorgbehoefte van cliënten. Voor ongeveer 1.000 cliënten met Huntington, epilepsie of ademhalingsondersteuning is een zorgprestatie vastgesteld waardoor de specifieke zorg aan deze cliëntgroepen geleverd kan worden.

De NZa vindt transparantie erg belangrijk en publiceert daarom komende maand ook de kostenonderbouwing van de ZZP’s op internet.

[NZA]

Lees verder »

Kamerstuk, 14 januari 2009

Geachte voorzitter,

Ik heb bij brief van 23 oktober 2008 het College sanering zorginstellingen (CSZ) verzocht om een deskundige aan te stellen en onderzoek te doen naar de aard en de omvang van de problematiek bij Stichting Philadelphia te Nunspeet.

Het CSZ heeft mij op 17 december 2008 het rapport met bevindingen doen toekomen. Ik heb u bij brief van 18 december 2008 hierover geïnformeerd.

Op vrijdag 9 januari 2009 heb ik het rapport ter hand gesteld aan de raad van bestuur. Ik heb de raad van bestuur in de gelegenheid gesteld om een inhoudelijke reactie te geven op de bevindingen van het onderzoek. De raad van bestuur heeft mij op 13 januari 2009 een schriftelijke reactie gestuurd. Ik heb inmiddels met de voorzitter van de raad van commissarissen gesproken.

Hierbij zend ik u de samenvatting van het rapport van het CSZ.

Ter aanvulling laat ik u weten dat ik op 14 januari en 15 januari 2009 spreek met vertegenwoordigers van de cliëntenraad en de participatieraad. Ik stel belang in hun visie als direct betrokkenen op de situatie bij Philadelphia. Naar aanleiding van deze gesprekken zal ik u binnen enkele dagen informeren over het rapport van het CSZ.

Ik vertrouw erop u hiermee van dienst te zijn.

[Brief_Philadelphia]
[Samenvatting_Philadelphia]

[bron]

Kamerstuk, 12 januari 2009

Hierbij doe ik u het “Algemeen rapport uitvoering AWBZ 2007” van de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) toekomen. In dit rapport brengt de NZa verslag uit over de uitvoering van de AWBZ in 2007 door de AWBZ-verzekeraars, concessiehouders (zorgkantoren) en het CAK. In deze brief informeer ik u over de uitkomsten van het rapport. Ten eerste schets ik in het kort welke rollen de verschillende spelers hebben bij de uitvoering van de AWBZ, op welke wijze de NZa de uitvoering van de AWBZ heeft beoordeeld en welke handhavingsmogelijkheden de NZa heeft. Vervolgens informeer ik u over het totaaloordeel van de NZa en licht ik de belangrijkste aandachtspunten toe. Tot slot geef ik hierop mijn reactie.

Uitvoering AWBZ
Voor de uitvoering van de taken zoals bedoeld in artikel 3 van het Administratiebesluit Bijzondere Ziektekosten (ABZ) zijn in 2007 twaalf AWBZ-verzekeraars aangewezen als zorgkantoor, dit zijn de concessiehouders. De feitelijke uitvoering van taken vindt plaats door één zorgkantoor per zorgregio. Er zijn 32 zorgregio’s aangewezen, elke concessiehouder kan één of meer zorgkantoren beheren. De AWBZ-verzekeraars hebben aan de concessiehouders (zorgkantoren) voor een belangrijk deel van de uitvoering van de AWBZ mandaat en volmacht verleend. In opdracht van de zorgkantoren verzorgt het CAK de betaling van alle AWBZ-verstrekkingen aan de AWBZ-aanbieders. Daarnaast is het CAK belast met het opleggen en innen van de eigen bijdrage voor zorg zonder verblijf. Het CAK voert vanaf 1 januari 2007 de eigen bijdrage regeling uit voor de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (Wmo) en heeft in 2007 de uitvoering van de eigen bijdrage regeling voor zorg met verblijf van de zorgkantoren overgenomen.

Normenkader voor de beoordeling van de uitvoering van de AWBZ
In de brochure Toelichting prestatiemeting AWBZ 2007 van de NZa wordt het normenkader voor de beoordeling van de uitvoering van de AWBZ in 2007 door de concessiehouders beschreven. Drie resultaatsgebieden stonden centraal:

* zorg;
* kostenbeheersing;
* bedrijfsvoering en administratie.
Voor 2007 heeft de NZa het normenkader 2006 verder aangescherpt. De nadruk is verschoven van de beoordeling van de opzet van processen naar de beoordeling van de uitvoering. De NZa meet steeds meer op de uitkomsten en de uitvoering van de processen en steeds minder op de opzet. Verder is de rol van de consument verder uitgewerkt en is er meer nadruk komen te liggen op het persoonsgebonden budget. De uitkomsten van de prestatiemeting 2007 zijn dus niet zonder meer vergelijkbaar met de uitkomsten van die over 2006.

Handhavingsmogelijkheden NZa
Op grond van de Wet marktordening gezondheidszorg (Wmg) beschikt de NZa over verschillende handhavingsinstrumenten. Voor de uitvoering van de AWBZ door de concessiehouders en het CAK betekent dit dat wanneer zij op onderdelen twee jaar achter elkaar een onvoldoende scoren, de NZa in elk geval overgaat tot het opleggen van een aanwijzing. Overige handhavingsinstrumenten zijn openbaarmaking van bepaalde handhavingsmaatregelen, het opleggen van een last onder dwangsom, het opleggen van een boete en toepassing van bestuursdwang. Naast het gebruik maken van deze handhavinginstrumenten kan de NZa besluiten tot interventies zoals bijsturende gesprekken en brieven.

Oordeel NZa over de concessiehouders
In 2007 scoorden drie concessiehouders een “goed”, zes concessiehouders scoorden een “ruim voldoende” en drie concessiehouders scoorden een “voldoende”. Dit lijkt een minder goede score dan in 2006, toen scoorden namelijk 8 concessiehouders een “goed” en 6 concessiehouders een “ruim voldoende”. Zoals hiervoor echter al is opgemerkt, meet de NZa steeds minder de opzet en meer de uitkomsten en de uitvoering van processen. De scores over 2006 en 2007 zijn daardoor in principe niet goed vergelijkbaar.

De NZa heeft aan drie concessiehouders een aanwijzing opgelegd.

Één concessiehouder heeft een aanwijzing gekregen voor het onvoldoende uitvoering geven aan het proces van toegankelijkheid van zorg. Deze concessiehouder presteert onvoldoende wegens het zeer laat afsluiten van nieuwe overeenkomsten en het onvoldoende bewaken van tijdige zorgverlening aan cliënten na het afgeven van een indicatie. Voor 1 februari 2009 moet een aantal verbeteringen zijn aangebracht.

Één concessiehouder heeft een aanwijzing gekregen voor het onvoldoende uitvoering geven aan het contracteerproces en voor het onvoldoende invulling geven aan een doelmatige zorginkoop. De concessiehouder had in 2007, evenals in 2006, besloten om alle contracten voor 2008 exclusief te verlengen en de inkoop te beperken tot de reeds gecontracteerde zorgaanbieders. De concessiehouder moet in het contracteer- en inkoopbeleid 2009 een aantal verbeteringen aanbrengen, zoals het hanteren van doelmatigheidscriteria (gunningsvoorwaarden) en zich inspannen voor het realiseren van kortingen bij de inkoop van zorg.

Één concessiehouder heeft een aanwijzing gekregen voor klachtenbehandeling, omdat voor het tweede achtereenvolgende jaar onvoldoende uitvoering werd gegeven aan de klachtenbehandeling. De concessiehouder moet in de uitvoering van dit proces vóór 1 februari 2009 verbeteringen hebben aangebracht.

Verder is de NZa van mening dat concessiehouders hun cliëntgerichtheid verder kunnen verbeteren. Met name de klachtenbehandeling en de processen rondom het persoonsgebonden budget (PGB) zijn voor verbetering vatbaar. Op deze twee onderdelen werd in 2007 het minst goed gescoord door de concessiehouders. Belangrijke verbeterpunten bij de klachtenbehandeling zijn onder meer de ontvangst van klachten schriftelijk bevestigen aan de klagers, de klager in de gelegenheid stellen om te worden gehoord en het centraal stellen van de beleving van de klager. Ook ten behoeve van de cliëntgerichtheid bij het PGB zijn verbeteringen wenselijk, zoals het sneller verstrekken van toekenningsbeschikkingen en meer maatwerk in de correspondentie rondom de beschikkingen. Hiernaast vindt de NZa het belangrijk dat het betrekken van consumentenorganisaties bij het zorginkoopbeleid en het stimuleren van kwaliteitsverbeteringen bij zorgaanbieders verder uitgebouwd wordt. In 2008 eisen alle concessiehouders van de zorgaanbieders dat zij beschikken over een erkend kwaliteitssysteem dat de resultaten voor cliënten centraal stelt.

De NZa heeft de rechtmatigheid van de ontvangsten en uitgaven over 2007 beoordeeld. Bij de concessiehouders bleef het bedrag aan onrechtmatige ontvangsten en uitgaven beperkt tot € 20.267.000, dit is 0,09% van het totaal aan schaden binnen de AWBZ. Hiervan heeft € 19 miljoen betrekking op het ontbreken van overeenkomsten met zorgaanbieders bij één concessiehouder. De NZa heeft er bij de concessiehouder op aangedrongen deze overeenkomsten alsnog af te sluiten. Voor een bedrag van € 17.358.000 bestaat onzekerheid over de rechtmatigheid van uitgaven (0,08% van de AWBZ-schaden). De onzekerheden zijn geconstateerd bij twee concessiehouders. De NZa zal bij de uitvoering van het onderzoek AWBZ 2008 nagaan of de concessiehouders voldoende maatregelen hebben getroffen om de rechtmatigheid van de uitgaven vast te kunnen stellen.

Oordeel NZa over het CAK
Wat betreft het CAK concludeert de NZa dat de uitgevoerde werkzaamheden in 2007 in zijn totaliteit op een voldoende wijze zijn uitgevoerd. In 2006 was de beoordeling goed. De belangrijkste reden voor de score in 2007 is dat de processen klachtenbehandeling en eigen bijdragen zorg met verblijf in dat jaar op onvoldoende wijze zijn uitgevoerd. De NZa heeft aan het CAK voor het proces klachtenbehandeling een aanwijzing opgelegd. Voor 1 februari 2009 moeten verbeteringen zijn aangebracht. De NZa merkt wel op dat het CAK in 2007 haar werkzaamheden in een turbulente omgeving heeft moeten uitvoeren.

Bij het CAK heeft de NZa geen onrechtmatige ontvangsten en uitgaven vastgesteld.

Oordeel NZa over AWBZ-verzekeraars
De AWBZ-verzekeraars hebben vooral de onderdelen “vaststellen van de rechtmatigheid” en de “rubricering van de kosten” minder goed uitgevoerd dan vorige jaren. De betreffende verzekeraars moeten de administratieve organisatie en interne controle in 2007 verbeteren.

Bij zeven verzekeraars heeft de NZa vastgesteld dat zij ten onrechte kosten van tijdelijk verblijf in het buitenland als lasten op de jaarstaat AWBZ uitvoeringsorgaan 2007 hebben verantwoord. Deze verzekeraars moeten correcties van in totaal € 335.300 aanbrengen in de jaarstaat AWBZ over 2008.

Over 2007 bestaat bij één AWBZ-verzekeraar voor een bedrag van ruim € 4 miljoen onzekerheid over de volledigheid van de gedeclareerde kosten van in Nederland genoten AWBZ-verstrekkingen die ten laste van het buitenland komen. De verzekeraar voert onderzoek uit om de onzekerheid op te heffen.

Reactie
Met driemaal een score “goed”, zesmaal een “ruim voldoende” en driemaal een “voldoende” in 2007 voor de concessiehouder ben ik tevreden. De NZa toetst meer op de uitkomsten en uitvoering van het proces en minder op de opzet. Ik steun de lijn van de NZa om veel directer te kijken naar de uitvoering van het proces. De NZa noemt een aantal verbeterpunten en ik verwacht dat de concessiehouders deze punten het komende jaar actief ter hand nemen. De NZa zal nauwgezet toezien op de afwikkeling en het nakomen hiervan.

Het CAK heeft in 2007 minder goed gescoord dan in 2006. Zoals de NZa aangeeft in haar rapport, heb ik in 2008 onderzoek uit laten voeren naar het functioneren van het CAK. Op 3 oktober 2008 heb ik de Tweede Kamer hierover per brief (Kamerstukken II 2008/09, 29 689, nr. 224) geïnformeerd en aangegeven welke maatregelen ik neem om het functioneren van het CAK te verbeteren.

Toekomstige ontwikkelingen
Met mijn brief van 11 november jl. (Kamerstukken II 2008/09, 30 597, nr. 38) heb ik de Tweede Kamer een afschrift van mijn beschikking inzake de aanwijzing van zorgkantoren 2009-2011 gezonden. In deze brief heb ik de Tweede Kamer geïnformeerd over de afspraken die ik met de zorgverzekeraars heb gemaakt over de uitvoering van de AWBZ voor de periode 2009-2011. Deze afspraken sluiten aan bij mijn brief ‘Zeker van zorg, nu en straks’ van 13 juni jl. (Kamerstukken II 2007/08, 30 597, nr. 15). De aanwijzing van de zorgkantoren vindt plaats binnen het huidige sturingsmodel en sluit aan bij de gangbare rolverdeling tussen zorgverzekeraars en zorgkantoren. Aan de aanwijzing heb ik een drietal prestatievelden verbonden: a) service naar klanten, b) zorginkoop en contractering en c) moderne administratieve organisatie. Vanaf 2009 zal de NZa bij haar monitoring en toezicht de prestaties op deze aspecten meten.

Daarbij heb ik met ZN afgesproken om te verkennen onder welke voorwaarden de AWBZ op termijn door zorgverzekeraars voor eigen klanten zou kunnen worden uitgevoerd. Zoals ik in mijn brief van 13 juni jl. heb aangegeven, kan deze stap nu nog niet worden gezet omdat niet aan alle randvoorwaarden is voldaan. Belangrijk daarbij is dat zorgverzekeraars een duidelijke meerwaarde tonen voor verzekerden. Met de zorgverzekeraars heb ik afgesproken een gezamenlijk plan van aanpak op te stellen waarin de randvoorwaarden voor een ‘go’ of ‘no go’ staan weergegeven. Aan de hand van de ervaringen bij de uitvoering van het plan van aanpak wil ik op 1 juli 2010 een besluit nemen over de uitvoering van de AWBZ door zorgverzekeraars voor eigen verzekerden. Daarbij heb ik de Tweede Kamer in het AO “Contracteerruimte 2009 en positionering zorgkantoren” van 13 november jl. toegezegd de Kamer in het voorjaar 2009 tussentijds te informeren aan de hand van het stappenplan en ook uitgebreid in te gaan over de principiële en praktische vragen die ten grondslag liggen aan uitvoering van de AWBZ voor eigen verzekerden en persoonsvolgende bekostiging en waar men aan kan denken in de toekomst.

Verder worden in 2009 forse stappen gezet met betrekking tot de introductie van ZZP’s. Dit heeft ook gevolgen voor concessiehouders. In 2009 zal de NZa ex ante, in plaats van ex post, toezicht houden op de inkoop van intramurale zorg. De NZa zal ex ante, in het voorjaar 2009, nagaan of de zorgkantoren alle voorbereidingen hebben getroffen voor een vraaggerichte inkoop. In een tussentijdse trendrapportage zal de opvolging van spelregels door zorgkantoren en zorgaanbieders door de NZa worden gemonitord.

[Algemeen rapport Uitvoering AWBZ 2007: Uitvoering AWBZ 2007]

[bron]

ActiZ, brancheorganisatie van zorgondernemers, daagt het ministerie van VWS voor de rechter. In een kort geding vraagt ActiZ het ministerie om af te zien van een structurele korting van 3,5 procent op de tarieven die thuiszorginstellingen krijgen voor het verlenen van zorg. Vorig jaar heeft ActiZ met VWS afspraken gemaakt over een regeling waardoor deze extra bezuiniging van zeventig miljoen euro niet nodig is. Het ministerie heeft die afspraak nu eenzijdig verbroken. Via de rechter wil ActiZ VWS alsnog aan de afspraak houden. Gaat de extra bezuiniging toch door dan belanden nog meer thuiszorginstellingen verder in de rode cijfers.

In 2008 moesten thuiszorginstellingen 115 miljoen euro bezuinigen op AWBZ-zorg, zo bepaalde het ministerie van VWS. Het gaat om persoonlijke verzorging en ondersteunende begeleiding: cruciale vormen van zorg waardoor cliënten zelfstandig kunnen blijven wonen. Eind 2007 spraken ActiZ en VWS met elkaar af om deze bezuiniging te realiseren via een zo doelmatig mogelijke inzet van zorg. Zorginstellingen die erin slagen om de zorg aan hun cliënten uiterst doelmatig en efficiënt te verlenen kunnen daardoor een korting op hun tarief voorkomen. Uit een recente verkenning van ActiZ blijkt dat de meeste thuiszorginstellingen er op deze manier in geslaagd zijn om de bezuiniging te halen. In tegenstelling tot de eind 2007 gemaakte afspraken wil VWS de huidige regeling per januari 2009 echter laten vervallen en vervangen door een structurele korting op het tarief van 3,5 procent, wat neerkomt op een nieuwe bezuiniging voor 2009 van zeventig miljoen euro. ‘Daarmee is niet alleen sprake van onbehoorlijk bestuur’, stelt Aad Koster, directeur ActiZ, ‘VWS gaat ook volledig voorbij aan het feit dat de bezuiniging al gerealiseerd is. Wij worden nu dubbel gepakt.’ De brancheorganisatie pleit daarom voor voortzetting in 2009 van de huidige regeling waarmee geborgd is dat de uitgaven niet onnodig zullen stijgen.

Rode cijfers
‘De staatssecretaris zegt dat de thuiszorg haar veel waard is’, zegt Koster, ‘maar in haar beleid zien we dat niet terug.’ De voorgestelde tariefkorting bewijst volgens ActiZ opnieuw dat VWS geen keuzes maakt en bezuinigingen daarom maar weer via tariefkortingen afwentelt op de zorgaanbieders. Die komen daardoor in een steeds lastiger parket: aanbieders staan voor de opgave om verantwoorde zorg te leveren en tegelijkertijd worden de vergoedingen daarvoor steeds verder teruggeschroefd. Dit leidt bij instellingen tot een onmogelijke spagaat waarvan de gevolgen al duidelijk zichtbaar zijn. Zo wees onderzoek van PriceWaterhouseCoopers deze zomer uit dat de financiële positie van onder andere de thuiszorginstellingen uitermate slecht is. Van de instellingen zal 63 procent verlies lijden over 2008. In 2007 was dat 52 procent. Gaat deze tariefkorting door dan belanden nog meer instellingen in de rode cijfers. Uiteindelijk komt het voortbestaan van zorgorganisaties in gevaar met alle risico’s van dien voor de zorg voor de cliënten. ‘Onderzoek laat zien dat in onze sector de overheadkosten al zeer laag zijn en de productiviteit hoog is. Daar zit geen enkele rek meer in om een bezuiniging op te vangen’, besluit Koster.

[bron]

Kamerstuk, 10 november 2008

Op verzoek van de Tweede Kamer stuurt minister Klink de eindevaluatie van het groot project modernisering AWBZ. Hij wil de status van ‘groot project’ opheffen. In de brief komt hij tot de conclusie dat er in de modernisering AWBZ grote slagen zijn gemaakt. ‘Zowel procesmatig als inhoudelijk is de omslag van aanbod- naar vraagsturing gemaakt en zijn de subdoelstellingen grotendeels bereikt’, schrijft Klink.
Hij verzekert de Kamer dat de behaalde resultaten zullen worden voortgezet en/of verder worden uitgebreid.

[Brief Eindevaluatie Groot Project modernisering AWBZ]
[Bijlage 2 Eindevaluatie Groot Project modernisering AWBZ]
[Bijlage 3 Eindevaluatie Groot Project modernisering AWBZ]
[Vijf jaar AZR een tussenbalans]

[bron]

Bijgevoegd een excel bestand met de ZZP tarieven per 1 januari 2009

Het gaat om de tarieven van de volgende zorgzwaartepakketten:
1VV 2VV 3VV 4VV 5VV 6VV 7VV 8VV 9VV 10VV
1GGZ-B 1GGZ-C 2GGZ-B 2GGZ-C 3GGZ-B 3GGZ-C 4GGZ-B 4GGZ-C 5GGZ-B 5GGZ-C 6GGZ-B 6GGZ-C 7GGZ-B 7GGZ-C
1VG 2VG 3VG 4VG 5VG 6VG 7VG
1LG 2LG 3LG 4LG 5LG 6LG 7LG
1LVG 2LVG 3LVG 4LVG 5LVG
1SGLVG

[ZZP Tarieven nov 08]

[bron]

De Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) heeft de beleidsregels en tarieven voor de zorgzwaartepakketten (zzp’s) vastgesteld. In 2009 wijzigt het bekostigingssyteem van de intramurale AWBZ-zorg ingrijpend. Voor cliënten is dit een verbetering omdat zij een pakket krijgen dat past bij hun zorgzwaarte. Nu de beleidsregels en tarieven zijn vastgesteld is de zorgzwaartebekosting per 2009 een feit.

Per 1 januari 2009 gaat de financiering van bedden en plaatsen van een aanbodgericht bekostigingssysteem over naar een vraaggestuurde bekostiging in ZZP’s. Dat betekent dat niet de instelling centraal staat, maar de zorgvraag van de cliënt die verblijfszorg nodig heeft. Voor de verschillende soorten verblijfszorg zijn zorgzwaartepakketten gemaakt. Een ZZP omvat wonen, zorg, diensten, dagbesteding en/of behandeling. Met de invoering van ZZP’s krijgen de cliënten een pakket dat past bij hun zorgzwaarte. Op deze manier is er meer ruimte voor clienten om met de instellingen keuzes te maken over de precieze invulling van de zorg en ondersteuning.

De invoering van ZPP’s voor de 900 zorginstellingen voor verpleging en verzorging, gehandicaptenzorg en geestelijke gezondheidszorg gebeurt zorgvuldig en fasegewijs. In 2009 heeft de invoering voor alle zorgaanbieders en zorgkantoren een financieel effect. In de beleidsregel herallocatie staat beschreven hoe de omzetting van oude historische-budgetten naar nieuwe ZPP-budgetten voor zorgaanbieders en zorgkantoren plaatsvindt. De beleidsregel invoering ZZP beschrijft hoe in 2009, 2010 en 2011 de budgetten moeten worden aangevraagd. In de beleidsregels prestatiebeschrijvingen en tarieven staan de prestaties en ook de toeslagen die (nog) van toepassing zijn.
In 2010 wordt alleen bekostigd op basis van ZZP’s. In 2011 is de invoering van ZZP’s een feit en zijn alle oude historische budgetten omgezet in ZZP-budgetten.

Voor de invoering van de zorgzwaartebekostiging per
1 januari 2009 heeft de NZa drie beleidsregels invoering, herallocatie en tarieven/prestaties opgesteld. Een technische toelichting maakt deel uit van de beleidsregels. Daarnaast is er een algemene circulaire waarin de invoering van de zorgzwaartebekostiging op hoofdlijnen wordt toegelicht.

[Algemene circulaire en de beleidsregels]

[bron]

Kamerstuk, 8 oktober 2008

Brief van staatssecretaris Bussemaker aan de Tweede Kamer waarin zij ingaat op de eerder aangekondigde invoering van een ‘vermogenstoets in de AWBZ’.

Bussemaker schrijft in deze brief dat het kabinet het rechtvaardig acht dat ook het vermogen van de gebruikers van AWBZ-zorg in beperkte mate bij hun financiële draagkracht wordt betrokken. ‘Door van de gebruikers een eerlijke bijdrage te vragen kunnen we de hoge solidariteitsbijdrage verantwoorden die we opleggen aan de niet-gebruikende premiebetalers.’

[Invoering vermogensinkomensbijtelling in de AWBZ]

[bron]

Kamerstuk, 7 oktober 2008

Hierbij bied ik u ter informatie de Monitor Extramurale AWBZ-zorg aan, waarin de Nederlandse Zorgautoriteit een analyse geeft van de marktontwikkelingen in 2007 en 2008.

De ontwikkelingen die de NZa in de markt ziet liggen in lijn met de beweging die in voorgaande jaren is waargenomen. De concentratiegraad loopt geleidelijk iets terug, de budgetgaranties nemen iets af. De monitor doet onder andere verslag van het onderzoek naar verdere verlaging van de budgetgarantie om deze trend te stimuleren.

[Monitor extramurale AWBZ-zorg]

[bron]